คัดลอกลิงค์

อื่นๆ

ชายชรา กับยุค 4.0

Augusty
Augusty
|2 min read
อ่านบทความอื่นจาก Augusty
แจ้งตรวจสอบ
ชายชรา กับยุค 4.0

 

บ้าน

“เค้าไม่ได้ทิ้งเราหรอก เค้าก็ออกไปทำงาน หาเงินมาให้เราใช้อะแหละ เดือนหนึ่งจะมาที มาทีก็ซื้อขนมมาให้กิน มาแค่วันเดียวก็ดีใจแล้ว” ชายชรากล่าวพร้อมด้วยสายตาที่อ้างว้างและพร่ามัว ที่อาศัยอยู่ตามลำพัง ภายในบ้านไม้ที่มองเผิน ๆ นึกว่าบ้านร้าง

 

สังคมวัยทำงานของคนยุค 4.0 ยุคที่อะไร ๆ ก็แสนจะง่ายดาย มีเทคโนโลยีที่ทันสมัย มีการขนส่ง การติดต่อสื่อสารที่สะดวกสบาย สามารถทำให้คนที่อยู่คนละซีกโลกได้พูดคุยกัน ได้เจอหน้ากันทุกวัน และก็เป็นยุคที่ทำให้เรานั้นสามารถทำงานได้ทุกที่ทุกเวลาที่คุณต้องการ ทำให้คุณมีเวลาในการใช้ชีวิตประจำวันมากยิ่งขึ้น จนอาจหลงลืมไปว่า ได้ติดต่อกับทางบ้านครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่?

 

บางครั้งการที่คุณทำงานอย่างหนักเพื่อที่จะได้ส่งเงินให้ทางบ้านไว้ใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน นั้นอาจไม่ใช่ประเด็นสำคัญสำหรับชีวิตใครบางคนที่รู้สึกอ้างว้าง ที่ไม่รู้จะอยู่ถึงอีกเมื่อไหร่ จะตายวันไหน สิ่งที่เค้าต้องการจริง ๆ นั้นคืออะไร เราจะเข้าใจเค้าไหม แล้วเราจะเข้าใจเค้าได้อย่างไร เราจะเป็นฝ่ายรอให้เวลานั้นมาถึงก่อน เราถึงจะเข้าใจมัน หรือเราจะเรียนรู้กับมันก่อน ก่อนที่ความอ้างว้างนั้นจะมาถึง อยู่ที่คุณเลือก ว่าคุณให้ความสำคัญกับสิ่งไหน

Advertisement

Advertisement

 

มีหลายคนที่ก็รู้และนึกถึงคนที่บ้าน และก็ดูเหมือนจะเข้าใจความรู้สึกของคนเหล่านั้น

 

“แต่เดี๋ยวก็กลับบ้าน ก็เจอกันแล้วละ”

 

“เดี๋ยวค่อยโทร. หา เดี๋ยวค่อยคุย”

 

“ไว้ก่อน ๆ”

 

จนดูเหมือนว่าอะไรก็ตามที่มันเป็นของคุณแน่ ๆ หรืออะไรก็ตามที่เป็นของตาย มันจะไม่หนีหรือหายไปจากคุณ คุณจะมองข้ามสิ่งเหล่านั้น มองข้ามการกระทำบางอย่างไป รวมไปถึงการมองข้ามความรู้สึกของคน จนมารู้สึกตัวอีกที ก็ตอนเมื่อมันสายไปแล้ว เมื่อมันเอากลับคืนมาไม่ได้ แล้วมันก็จะทำให้คนที่เคยเป็นผู้มองข้ามกลายเป็นผู้ถูกมองข้ามในทันที เพราะคนที่คุณเคยมองข้ามเค้าในวันนั้น ไม่เหลือแล้วในวันนี้

Advertisement

Advertisement

 

ในทางกลับกัน ถ้าคุณนึกถึงความรู้สึกเหล่านั้น และมองย้อนดูตัวเอง ว่าในอนาคตข้างหน้ายามคุณแก่ชรา คุณจะมีลูกหลานล้อมหน้าล้อมหลังไหม จะมีคนคอยดูแลอยู่ในบ้านสวย ๆ กับครอบครัวที่อบอุ่น ได้เจอหน้ากันทุกวันไหม หรือการอยู่รอลูกหลานส่งเงินมาให้ใช้ แล้วไปหาซื้อของใช้เอง หาข้าวกินเอง เจ็บป่วยก็หาทางรักษาเอง ช่วยเหลือตัวเอง แล้วก็นั่งรอลูกหลานมาหา ...

 

สภาพบ้าน

บ้านชายชราที่มีสภาพทรุดโทรม

เอาตามความรู้สึกลึก ๆ ของมนุษย์แล้ว ส่วนใหญ่ก็คงต้องการมีความสุขในบั้นปลายของชีวิต มีครอบครัวที่น่ารักและอบอุ่น หรือถ้าตายจากกันไป ก็ยังมีลูกหลานมาส่ง เพราะจิตใจของมนุษย์นั้น ต้องการความรัก ความห่วงใย ไม่อย่างนั้นมนุษย์อย่างเรา ๆ คงไม่ได้เกิดขึ้นมาบนโลกใบนี้หรอก 

Advertisement

Advertisement

 

สภาพบ้านของชายชรา ที่ผุพัง ในยุค 4.0

 

ตอนนี้ยุค 4.0 แล้ว ยุคที่เทคโนโลยีทำให้เราได้คุยและได้เข้าใจกันมากขึ้น อย่าต้องให้คนยุคก่อนมานั่งรอเรา แต่เป็นเราที่ต้องเข้าใจและใส่ใจความรู้สึกของคนในครอบครัว เริ่มจากการหยิบโทรศัพท์กดโทร. หาทางบ้าน ถ่ายรูปส่งไลน์ให้พ่อกับแม่ดูว่ากำลังทำอะไรอยู่ สิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านั้นที่คุณอาจมองว่าไม่สำคัญ เพราะมันทำง่ายดายเกินไป แต่มันอาจเป็นสิ่งที่ใครบางคนต้องการและเฝ้ารอ... เฝ้ารอด้วยความรักและความห่วงใย

 


ภาพโดย Augusty

ความคิดเห็น

Advertisement

Advertisement

Advertisement

บทความล่าสุด