ผู้หญิงคนนั้นไม่มีหน้า

Coverจากภาพโดย Enrique Meseguer จาก Pixabay

      บอยกับเพื่อน ๆ ถูกเลิกจ้างกะทันหัน โดยปราศจากเงินค่าชดเชยตามกฎหมายแรงงาน ไม่อยากเชื่อว่าปัญหาเศรษฐกิจของประเทศจะกระทบมาถึงโรงงานแห่งนี้ก่อนหน้าโรงอื่น ๆในละแวกเดียวกัน มาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยเสียด้วย ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้น พวกเขาทำงานหามรุ่งหามค่ำ เพราะเจ้าของโรงงานบอกว่า มีออเดอร์จากต่างประเทศเข้ามาเป็นจำนวนมาก สรุปว่าไม่เป็นไปตามนั้น 

      บอยกับพิษณุเช่าบ้านอยู่ในซอยค่อนข้างเปลี่ยว กลางซอยเป็นบ้านคล้ายกับบ้านสวน มีต้นกล้วยรก ๆ น่ากลัวในเวลากลางคืน  เจ้าของบ้านชื่อ ป้ามา เป็นคนสันโดษไม่ค่อยสุงสิงกับใครมากนัก บอยเห็นป้ามาออกมาตักบาตรทุกเช้า และเพิ่งสังเกตเห็นว่า มีหญิงสาวคนหนึ่งมาพักอยู่กับป้ามาด้วย แต่ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก จนกระทั่งคืนนี้ พวกเขาปวดใจกับการถูกบอกเลิกจ้างกะทันหัน พากันดื่มจนเมามาย ดึกดื่นจึงเดินกลับห้องเช่า

      แสงสว่างภายในบริเวณบ้านของป้ามา ไม่ได้สว่างไสวจนทั่วบริเวณ ยังมีบางจุดมืด เพราะเงาต้นกล้วยร่มรื่นนั้นบดบังแสงเอาไว้นั่นเอง ยังไม่ทันที่พิษณุจะได้ตอบอะไร ร่างของหญิงสาวก็ค่อยๆหันมาทางสองสหาย ม่านตาของบอยเบิกกว้างมากกว่าเดิม   ส่วนพิษณุตาโปนแทบกระเด็นออกมานอกเบ้า สองสหายสั่นเทิ้มไปทั้งร่าง ตอนที่สายลมกระโชกวูบ เส้นผมของหลานสาวป้ามากระจายปกใบหน้าเอาไว้ แต่เธอก็เอามือรวบเส้นผมนั้น เพื่อเปิดเผยให้สองสหายได้เห็นเต็ม ๆ สองตาว่า  ใบหน้าของเธอเรียบโล่ง ไม่มีลูกตา ไม่มีคิ้ว ไม่มีจมูก ไม่มีปาก กว่าบอยกับพิษณุจะกระชากสติกลับคืนมาได้ เสียงของหลานสาวป้ามาก็หัวเราะยานคางเย็นยะเยือก บอยพุ่งพรวดออกไปก่อน โดยมีพิษณุไล่กวดตามหลังอย่างไม่คิดชีวิต

อ.อเวจี   เขียน