ห้องสองชั้นสองศพที่สี่

alt="https://onscene-prod.s3-ap-southeast-1.amazonaws.com/files/styles/body_image_480w/public/inline-images/ghosts-572038_1920_3.jpg?itok=I73QYz8g" >

ภาพโดย Mystic Art Design จาก Pixabay

ไมโทรกลับมาบอกว่าจะเลยไปซื้ออาหารตามสั่งติดมือกลับมาด้วยพร้อมถามว่าจะกินอะไร ตุ่มบอกขอกระเพราราดข้าว หลังจากนั้นจึงเริ่มต้นทำความสะอาดห้อง กวาดและถูจนเรียบร้อย เปิดพัดลมเพื่อให้พื้นห้องแห้งโดยเร็ว ตุ่มรูปร่างค่อนข้างท้วม ร้อนเหงื่อออกไวมาก ระหว่างรอเพื่อนจึงไม่มีอะไรจะดีไปกว่าอาบน้ำเสียให้เรียบร้อย ขณะอาบน้ำนั่นเองที่ตุ่มเริ่มรู้สึกว่าห้องนี้เหมือนไม่ได้มีเฉพาะเขาอยู่ จมูกได้กลิ่นประหลาด ความรู้สึกบอกว่า กำลังถูกมองออกมาจากมุมหนึ่งมุมใดของห้อง จู่ ๆ น้ำจากฝักบัวที่ตุ่มเปิดราดสบู่ออกจากลำตัวก็เปลี่ยนสีเป็นขุ่น และค่อย ๆ กลายเป็นสีเหมือนกับเลือด กลิ่นคาวจัด ตุ่มยังไม่ทันสังเกตเห็นจนกระทั่งเอื้อมมือไปปิด สายตาจับอยู่ที่มือของตัวเองจึงได้เห็นว่า เปื้อนเลือด!

ภาพโดย Gerd Altmann จาก Pixabay

ไมที่ออกไปซื้ออาหารตามสั่งจากร้านที่อยู่ห่างออกไปหนึ่งช่วงตึก รีบเดินกระหืดกระหอบกลับมาด้วยสังหรณ์ใจประหลาด หลังจากฟังเรื่องราวจากปากของแม่ค้าขายอาหารตามสั่งที่เพิ่งเล่าให้ฟังว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างที่ห้องพักหมายเลขสองของชั้นสองอพาร์ตเมนต์แห่งนั้น “มีตายมาแล้วสามศพ ตายในห้องนั่นแหละ ตายโดยไม่ทราบสาเหตุ” คำพูดของแม่ค้าขายอาหารตามสั่งยังดังก้องอยู่ในหัวของไม เขาเข้าใจทันทีว่าเพราะเหตุใดค่าเช่าห้องถึงได้ค่อนข้างถูก เมื่อเทียบกับสภาพที่ค่อนข้างดูดีของห้องดังกล่าว หวังว่าคงไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับพวกเขา ไมได้แต่คิดในใจ และกำลังชั่งใจอยู่ว่าควรจะเล่าให้ตุ่มฟังดีหรือเปล่า บางทีมันอาจจะไม่มีอะไรก็ได้

ไมเคาะประตูเรียกเพื่อน ไม่มีเสียงตอบ ห้องไม่ได้ล็อกเอาไว้ จึงหมุนเปิดเข้าไป ก่อนจะตาค้าง ข้าวกล่องหลุดจากมือ แข้งขาแทบจะทรุดลงไปตรงนั้นเมื่อมองเห็นร่างเปลือยเปล่าของตุ่มนอนแน่นิ่งอยู่ที่ขอบประตูห้องน้ำ ไมผวาเข้าไปหาแล้วร่างกายก็สั่นเทิ้มขึ้นมาด้วยความหวาดหวั่นสุดขีด เพราะตุ่มหมดลมหายใจไปแล้ว ถ้าคำพูดของแม่ค้าขายอาหารตามสั่งเป็นความจริง นี่คงเป็นศพที่สี่ของห้องที่สองชั้นที่สองอพาร์ตเมนต์แห่งนี้!