อื่นๆ
ผีสั่งข้าว
สวัสดีครับเพื่อนๆ วันนี้ผมมีเรื่องเล่าที่เกิดจากประสบการณ์จริง ที่เกิดขึ้นเมื่อไม่นานนี่เอง ซึ่งผมอาศัยอยู่กับป้าเนื่องจากทางบ้านเรามีฐานนะยากจน พ่อกับแม่ผมต้องเข้าไปทำงานในกรุงเทพครับ นานๆ จะกลับมาสักทีนึง
ที่บ้านป้าผมเปิดเป็นร้านขายอาหารตามสั่งครับ จะเปิดร้านถึงประมาณ 3 ทุ่มทุกวัน หลังจากที่ผมกลับจากโรงเรียน ผมจะต้องมาช่วยป้าเสิร์ฟข้าว ล้างจาน เก็บร้านทุกวันครับ และก็จะมีนักศึกษาที่อยุ่หอพักใกล้ๆ จะโทรมาสั่งข้าวและผมก็จะต้องไปส่งเป็นประจำครับ
อยู่มาวันหนึ่ง ร้านกำลังจะปิดผมก็กำลังเก็บโต๊ะ ป้าผมรับโทรศัพท์ลูกค้าโทรมาสั่งข้าว ป้าผมก็เห็นว่าเป็นลูกค้าประจำจึงรีบทำใส่กล่อง แล้วให้ผมขี่รถนำไปส่ง ปกติลูกค้าคนนี้ จะสั่งข้าวตั้งแต่ช่วงเย็นแต่วันนี้ทำไมสั่งดึกจัง ร้านก็กำลังจะปิดแล้ว ผมก็ขี่รถไปบ่นไป เพราะผมเองก็เหนื่อยมาทั้งวัน เนื่องจากที่โรงเรียนมีกิจกรรมวันวิทยาศาสตร์
Advertisement
Advertisement
ระหว่างทาง สองข้างทางก็มืดสนิทอากาศก็เย็นๆยังไงก็ไม่รู้ ซึ่งหอพักที่ลูกค้าอยู่ก็อยู่เกือบท้ายซอย เมื่อผมไปถึงผมก็แปลกใจว่า ทำไมวันนี้มีรถมาจอดเยอะจัง มีรถตำรวจมาด้วยและคนที่หอนั้น ก็พากันมาจับกลุ่มพูดคุยดูท่าทางแตกตื่นกันพอสมควร
ผมเริ่มสงสัยว่าที่นี่เกิดอะไรขึ้น ผมก็กำลังจะขึ้นไป ก็มีป้าที่ดูแลหอถามว่า จะเอาข้าวมาส่งให้ใคร ผมก็เลยบอกว่าว่าพี่ที่ห้อง 404 ครับ พอดีเขาเป็นลูกค้าประจำโทรมาสั่งข้าวครับ ผมก็บ่นว่าปกติเขาจะสั่งตั้งแต่ประมาณ 5 โมงเย็นเป็นประจำทุกวัน สงสัยเขาคงไม่ได้อยู่หอไม่เห็นสั่งมาหลายวัน วันนี้โทรมาสั่งซะดึกเลย
พอผมเล่าจบ ป้าที่ดูแลหอก็หน้าถอดสีทันที พร้อมถามย้ำกับผมว่า ห้องเลขที่เท่าไรนะ ผมบอกป้าว่า ห้อง 404 ครับ ป้าทำท่าตกใจแล้วบอกกับผมว่า เอากลับไปซะเถอะ ตอนนี้เขาไม่อยู่แล้ว ผมก็งงว่าทำไมป้าบอกแบบนั้นเพราะเขาเพิ่งโทรมาสั่งเมื่อกี้นี่เอง ผมเลยบอกกับป้าว่า ผมขอเอาข้าวขึ้นไปส่งนะครับป่านนี้พี่เขาคงจะหิวแล้ว
Advertisement
Advertisement
ป้าที่ดูแลหอย้ำอีกว่า เอากลับไปเถอะเขาไม่อยู่แล้ว แล้วพูดต่อว่าเห็นรถตำรวจนั่นไหม ห้อง 404 ผูกคอตายอยู่ในห้อง เห็นตำรวจบอกว่าน่าจะตายมาแล้วไม่น้อยกว่า 3 วัน ตอนนี้กลิ่นเหม็นคละคลุ้งไปทั่ว เจ้าหน้าที่กำลังเก็บหลักฐานอยู่
ผมขนลุกขาสั่นไปหมดทำอะไรไม่ถูก ถ้าเกิดว่าเขาตายมาแล้วไม่น้อยกว่า 3 วัน แล้วใครล่ะที่โทรมาสั่งข้าว ผมกลัวจนตัวสั่นขึ้นมาทันที จะเอายังไงละทีนี้ ข้าวที่เราถือมาใครเป็นคนสั่ง หรือ ถ้าวิญญาณสั่ง เขาก็คงจะกำลังหิวอยู่แน่ๆ ผมไม่รู้จะทำยังไงผมก็เลยเอาถุงข้าวไปยัดมือป้าที่ดูแลหอ ป้างั้นผมฝาก ป้าจะไม่รับแต่ผมยัดใส่มือไปแล้ว ป้าบอกว่าจะเอามาให้ฉันทำไม ผมตอบ แล้วแต่ป้าเลยครับ ผมฝากไปให้เขาด้วย ผมกลับล่ะ
แล้วผมก็รีบขี่รถออกมาทันที โชคดีที่มีรถกำลังออกจากซอยพอดี ผมรีบขับกลับมาถึงบ้านโดยเร็ว ผมรีบเข้าบ้านแล้วเล่าให้ป้าผมฟัง ป้าผมตกใจแล้วใครโทรมาสั่งข้าว ป้าบอกว่าพอผมออกไปสักพัก โทรศัพท์ก็เข้ามาอีกบอกว่าให้รีบมาส่งเร็วๆเขาหิวมาก ผมกับป้าต่างคนต่างพูดไม่ออก ต่างคนต่างกลัว สักครู่หนึ่งเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ผมกับป้าตกใจมากอุทานขึ้นมาไม่เป็นภาษา ป้าบอกรับสิๆ
Advertisement
Advertisement
ตอนแรกไม่กล้ารับ แต่เห็นชื่อว่าเป็นแม่ผมโทรมาก็เลยรับ แม่บอกว่าตอนนี้อยู่หน้าบ้านให้เปิดประตูให้หน่อย ผมโล่งใจและดีใจมากที่แม่มาวันนี้ ในบ้านจะได้มีคนอยู่เยอะๆ หน่อย ไม่งั้นคงนอนตัวสั่นกันทั้งคืน
นับตั้งแต่นั้นมา ผมก็ไม่กล้าไปส่งข้าวที่หอนั้นอีกเลย ป้าผมเองก็ปิดร้านเร็วขึ้น เวลามีคนโทรมากลางคืน ถ้าเป็นเบอร์แปลกก็จะไม่กล้ารับสาย พอเห็นก็จะปิดเครื่องทันที ทุกวันนี้คิดถึงเรื่องนี้ทีไร ผมจะรู้สึกกลัวขึ้นมาทุกทีเลยครับ
cr.ภาพโดย Sergey Gricanov จาก Pixabay
ความคิดเห็น
