อื่นๆ

เเอบไปเล่นน้ำ

คัดลอกลิงค์
คัดลอกลิงค์
แจ้งตรวจสอบ
เเอบไปเล่นน้ำ

เรื่องนี้เกิดขึ้นตอนที่ผมเรียนอยู่ชั้นประถม ผมกับเพื่อนชอบเเอบไปเล่นที่ต่างๆในหมู่บ้านประจำพอกลับบ้านมาทีไรก็จะโดนเเม่บ่นจนหูชา วันนั้นเป็นวันที่โรงเรียนปิดเทอมผมกับเพื่อนก็ไม่รู้ว่าจะเล่นอะไรกันดี คือไปมาหมดเเล้วตรงไหนที่ได้ยินมาว่าเขามีที่เล่นสนุกๆ

ผมก็เลยเป็นคนเสนอไปว่า ไปเล่นน้ำตรงคลองท้ายซอยกันมั้ยน้ำตรงนั้นมันดูสะอาดกว่าทุกที่ ที่เราเคยไปดู กลุ่มของผมกะว่าจะเล่นน้ำกันหลายรอบเเล้วครับเเต่เพราะที่ ที่พวกผมไปน้ำมันค่อนข้างที่จะสกปรกเลยไม่ค่อยกล้าที่จะลงเล่นกันเพราะกลัวว่าจะคันเอา

ตอนนั้นยังไม่มีใครฟันธงว่าจะเล่นรึไม่เล่นเเต่ก็ขับจักรยานไปดูกันพอไปถึงก็เห็นว่ามันน่าเล่นดีเเต่วันนั้นไม่ได้เอาเสื้อผัามาเปลี่ยนเลยไม่ได้ลงเล่นเพราะถ้ากลับไปสภาพเปียกๆยังไงๆต้องโดนเเม่ตีเเน่ๆ 

พอวันต่อมาเรากับเพื่อนก็เตรียมพร้อมเลยรอคนในบ้านออกไปทำงานก็จับชุดที่จะเอาไปเปลี้ยนยัดใส่กระเป๋าเป้เเล้วขับจักรยานมาที่คลองท้ายซอยตรงที่นัดกันไว้ โชคดีที่คลองน้ำตรงนั้นมันไม่ได้ลึกมากผมลงไปยืนน้ำอยู่ที่ระดับอก ผมกับเพื่อนก็เล่นกันสนุกเเข่งกันมุดเเข่งกันว่ายอยู่นานกว่าจะกลับขึ้นมา

Advertisement

Advertisement

วันนั้นเรายังไม่เจออะไรครับเราเล่นกันปกติ จนวันที่ผมกับเพื่อนมาเล่นครั้งที่สองในขณะที่ผมกำลังมุดน้ำเล่นอยู่ก็เมื่อมีเเรงบางอย่างดึงขาผมเเบบเเรงๆมากอยู่ในน้ำเเรงเเบบกระชากเลย ผมก็เริ่มใจเสียเเหละเพราะด้วยความที่เเม่เตือนบ่อยๆเรื่องอย่าไปเล่นน้ำเดี๋ยวจะเจอดีเข้า ผมโผล่หัวขึ้นมา

จากน้ำเเล้วมองหน้าเพื่อนที่กำลังเล่นอยู่จังหวะนั้นทุกคนชะงักยืนนิ่งกันหมดเเค่มองตาไม่ต้องพูดอะไรก็พอจะเข้าใจกันว่า รีบพากันวิ่งขึ้นจากน้ำเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้รีบปั่นจักรยานกลับบ้านทันทีโชคดีที่เเม่ยังไม่กลับเลยยังไม่มีรู่ว่าเเอบไปเล่นน้ำ ผมรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าเเล้วเอาไปซักตากเรียบร้อยก็มานั่งอยู่หน้าทีวีเเละหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้

วันนั้นผมพึ่งเข้าใจความรู้สึกที่ว่าครึ่งหลับครึ่งตื่นมันเป็นยังไง ผมรู้สึกเย็นๆเหมือนใครเอาน้ำเเข็งมาวางไว้ที่ข้อเท้าเเล้วก็เริ่มรู้สึกเจ็บที่หน้าอกผมเลยรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเเล้วมองไปที่ข้างๆตัว ผมเห็นคนเเก่ยืนหลังค่อมอยู่ใกล้เขามองผมเเล้วชี้หน้าหาว่าผมไปเหยียบอะไรเเกเข้า เเล้วก็เอามือเหี่ยวๆมาจับมีอข้อเท้าผม ความรู้สึกคือเย็นมากเเละเริ่มเจ็บผมพยายามที่จะตะโกนเรียกพ่อกับเเม่เรียกทุกคนในบ้านเเต่เสียงไม่ออกสักนิดบวกกับตอนนั้นยังไม่มีใครกลับมาจากที่ทำงานผมเริ่มร้องไห้ปากก็พูดขอโทษๆนับครั้งไม่ถ้วน เขามองผมครั้งสุดท้ายก่อนจะค่อยหายไป ผมขยับตัวได้ก็วิ่งออกมานั่งร้องไห้อยู่หน้าบ้านจนคนที่รู้จักเดินมาถามว่าเป็นอะไร ผมเลยเล่าให้ฟังเเกเลยพาผมไปหาเเม่ เเล้วเล่าให้เเม่ฟังเเม่ก็ตกใจลางานครึ่งวันเพื่อพาผมไปขอขมา 

Advertisement

Advertisement

เหตุการ์ณครั้งนั้นเพื่อนผมโดนกันทุกคนครับหลอนกันทั่วหน้าเลยทีเดียว

คัดลอกลิงค์
คัดลอกลิงค์
แจ้งตรวจสอบ

ความคิดเห็น

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อทำการคอมเม้นต์