คัดลอกลิงค์

ท่องเที่ยว

การเดินทางที่ไร้เป้าหมาย

Yoshapat​
Yoshapat​
|2 min read
อ่านบทความอื่นจาก Yoshapat​
แจ้งตรวจสอบ
การเดินทางที่ไร้เป้าหมาย

      เริ่มต้นการเดินทางที่ไร้เป้าหมายของผมในครั้งนี้​ จากคนที่มีความฝันที่อยากไปเที่ยวทั่วไทย​ แต่เนื่องจาก​สถานการณ์​การแพร่ระบาดโควิด-19​ ทำให้การทำตามฝันของผมนั้นยากลำบากยิ่งขึ้น​ แต่มันก็ไม่เกินความพยายามของชายคนนึงที่อยากไปเที่ยว​ จึงเริ่มออกเดินทางอีกครั้งหลังจากการแพร่ระบาดเริ่มบรรเทาลง​ และในครั้งนี้เป็นการเดินทางที่ไร้เป้าหมาย​

     ตื่นเช้าขึ้นมาวันที่ฟ้าสดใส​ ผมก็เตรียมตัวออกเดินทางกับรถ​มอเตอร์​ไซต์​คู่ใจและกล้องฟิล์มตัวโปรด1ตัวติดตัวไปด้วย​ เพื่อที่จะเดินทางไปยังสถานีรถไฟ​หาดใหญ่​ โดยที่ยังไม่รู้ว่าจะไปยังที่ใด​ เมื่อไปถึงยังสถานี​รถไฟ​ ทุกอย่างดูเคว้งคว้างไปหมด​ ผมอยู่ตัวคนเดียวพร้อมกับความว่างเปล่าในหัวที่ไม่รู้จะเดินทางไปไหน.. ​ และแล้วผมก็หันไปเห็นป้ายที่สถานีรถไฟ​ว่าอีก1ชั่วโมงจะมีรถไฟที่จะเดินทางไปยังจังหวัดพัทลุง​ ด้วยความว่างเปล่านั้น​ ไม่รอช้าที่จะตัดสินใจ​ รีบไปจองตั๋วเพื่อออกเดินทางไปยังจังหวัดพัทลุง​สถานีรถไฟ​ชุมทาง​หาดใหญ่​

Advertisement

Advertisement

      ไม่นานรถไฟขบวนที่ผมรอก็มาถึง​การเดินทางในครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งอื่นๆที่ผมเคยใช้บริการรถไฟมา  ปกติคนจะใช้บริการรถไฟเป็นจำนวนมากและค่อนข้างแอร์อัดแต่ครั้งนี้คนใช้บริการค่อนข้างน้อยเพราะเป็นช่วงการแพร่ระบาดของโรคโควิด-19ทำให้คนเดินทางยังไม่มากนัก​ และการใช้บริการครั้งนี้ก็เป็นในรูปแบบNew normal​ การนั่งรถไฟแบบSocial distancing​มีการเว้นระยะห่างระหว่างกันรถไฟ​ที่ใช้เดินทาง​ สุไหง​โกลก-​สุราษฎร์ธานี​

        

     ผมใช้เวลาประมาณ​2ชั่วโมงก็เดินทางมาถึงสถานีรถไฟ​พัทลุง​ และนี่ก็คือจุดเริ่มต้นของการเดินทางที่ไร้เป้าหมายของผมในครั้งนี้​ ผมอยู่ตัวคนเดียวที่สถานีรถไฟ​ โดยไร้เป้าหมายว่าจะไปไหนต่อ​ ได้แต่ยืนนิ่งอยู่ที่สถานีรถไฟ​       และแล้วผมก็เริ่มออกเดินทางไปรอบๆสถานีรถไฟ​เพื่อชมบรรยากาศ​โดยรอบ​       ก็ได้ไปพบกับสตรีทอาร์ทของเมืองพัทลุง​ ที่ถูกวาดไว้อย่างสวยงามตรงฝาผนัง​ ที่อยู่ใกล้ๆกับสถานีรถไฟ​ สะท้อนให้เห็นถึงวิถีชีวิตของผู้คนเมืองพัทลุง

Advertisement

Advertisement

      ผมได้ออกเดินทางต่อไปเรื่อยๆที่ไร้เป้าหมายในครั้ง​นี้​ เดินชมบรรยากาศ​วิถีชีวิต​ของคนจังหวัดพัทลุงที่มีความเรียบง่าย​และไม่วุ่นวาย    แต่ผมก็ไม่สามารถไปไหนได้ไกลมากนัก​ เพราะอีก1ชั่วโมง​     ผมต้องเดินทางกลับสงขลาแล้ว​ เนื่องจากมีรถไฟขบวนเดียวเท่านั้นที่ผมสามารถกลับได้​ ทำให้ผมใช้เวลาในการเที่ยวจังหวัดพัทลุงในครั้งนี้ได้ไม่นาน​ ผมก็ต้องรีบเดินทางกลับจังหวัดสงขลาสะแล้ว..

   การเดินทางครั้งนี้มันอาจจะดูน่าเบื่อ​สำหรับใครหลายคน แต่สำหรับคนที่ชอบออกไปเที่ยวชอบเดินทางสำหรับผมแล้ว​ มันสนุกมาก​ ทำให้ผมได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างในการเดินทางในครั้งนี้​ ทำให้ผมได้เห็นรอยยิ้มของผู้คนตลอดการเดินทาง​ และไม่ลืมที่จะเก็บเรื่องราวความทรงจำในครั้งนี้ไว้ตลอดไป

Advertisement

Advertisement

      สถานีรถไฟ​พัทลุง​Street​art​ เมืองพัทลุง

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

Advertisement

Advertisement

Advertisement

บทความล่าสุด