ชวนมาเรียนรู้การปล่อยวางกับหนัง Hotel Del Luna

*คนที่ยังไม่ได้ดูก็อ่านได้ไม่สปอยล์ ส่วนใครที่ดูแล้วลองอ่านเพื่อให้เข้าถึงการปล่อยวางด้วยกันนะ

• Hotel Del Luna ซีรีส์เกาหลีที่ได้ไอยู และยอจินกู มารับบทพระเอกและนางเอก ซึ่งเรื่องนี้ไม่ได้เป็นหนังรักที่ตอนจบเราจะได้เห็นพระเอกและนางเอกได้รักกันอย่างสุขสมหวังแบบ Happy Ending ยิ่งไปกว่านั้นตอนจบของซีรีส์เรื่องนี้อาจยังเป็นเรื่องค้างคาใจของใครหลายๆ คน แต่ในทางตรงกันข้ามแล้ว นี่เป็นฉากจบที่ลงตัวและมีความสุขที่สุดในเรื่องของการปล่อยวาง  ทำไมจึงเป็นเช่นนั้นและซีรีส์เรื่องนี้ได้ทิ้งสิ่งที่น่าขบคิดอะไรบ้าง เราลองมาทบทวนกัน

• ความตายไม่ใช่จุดสิ้นสุดแต่เป็นการเริ่มต้นเดินทางใหม่ นับแต่เริ่มต้นของเรื่อง เราก็ได้เรียนรู้เรื่องความตายจนกระทั่งตอนสุดท้าย ความตายไม่ได้เป็นปลายทางของชีวิตแต่เป็นเพียงกระบวนการเปลี่ยนผ่านที่เราจะต้องเดินทางครั้งใหม่อีกครั้งตามกฎของสวรรค์และนรก นั่นคือการเวียนว่ายตายเกิดนั่นหมายถึงเราทุกคนอยู่ในวัฏสงสารด้วยกันทั้งสิ้น

•       ความเท่าเทียมกันไม่ว่าจะมีกายหยาบเป็นอะไร จริงอยู่เรามักพูดกันเสมอว่าเกิดเป็นคนไม่ว่าจะรวย-จนก็คือคนเหมือนกัน แต่อันที่จริงแล้วโลกหลังความตายทุกดวงจิตมีค่าเท่ากับหนึ่งดวงเท่ากัน ไม่เว้นแม้แต่สัตว์ เหมือนดวงวิญญาณเสือที่ทุกข์ทรมานเพราะท่านประธานนำร่างกายของเขามาตั้งโชว์ไว้ ทำให้เขามีบ่วงจนต้องได้รับการแก้ไข

• การให้อภัยไม่ใช่เพื่อปลดปล่อยใครแต่เพื่อปลดปล่อยตัวเราเอง นี่ถือเป็นเรื่องที่ขับเคลื่อนเนื้อเรื่องเลยก็ว่าได้ แท้จริงแล้วการโกรธใครสักคนไม่ได้มาจากความเกลียดชังจริงๆ แต่มาจากความรักทั้งสิ้น เมื่อเราโกรธใครคนหนึ่งแล้ว ก็เพราะความรักที่นำพามาซึ่งความเกลียด แต่ในขณะเดียวกันความรู้สึกเกลียดที่เกิดขึ้นกลับเป็นตัวที่ดึงเราให้ผูกติดกับเรื่องคนคนนั้นหรือเรื่องราวที่ทำให้เราเสียใจอยู่ตลอดเวลา แต่เมื่อเราลองทำความเข้าใจให้ลึกซึ้งถึงเรื่องที่เกิดขึ้นให้ได้จนให้เราสามารถเข้าใจไปถึงการให้อภัย เมื่อนั้นเราได้ปลดปล่อยตัวเองออกจากความเศร้าหมองและสามารถเดินก้าวต่อได้อย่างผู้ที่ได้เรียนรู้ความรักไม่ใช่คนที่เรียนรู้ชีวิตจากความเกลียดชัง

• ทำไมถึงต้องปล่อยวาง เพราะการรั้งไว้เป็นเรื่องที่ง่ายแต่การปล่อยไปเป็นเรื่องยากที่สุด มนุษย์มักเข้าใจว่าการได้มาครอบครองไม่ว่าจะเป็นการครอบครองแบบรูปธรรม เช่น ความรวย หรือการได้ครอบครองนามธรรมเช่น ความสวย ความรัก คือความสำเร็จในชีวิต แต่แท้จริงแล้วการปล่อยว่างเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ทำให้จิตมีความเบาและดวงจิตได้มีความสุข เพราะเรามีเพียงจิตเท่านั้นที่อยู่กับเราและเหมือนเราได้เป็นเจ้าของจริงๆ นอกนั้นเป็นเรื่องชั่วคราวทั้งสิ้น ดังนั้นเมื่อนำใจไปยึดติดกับสองสิ่งนี้ (ทั้งที่ไม่สามารถเป็นเจ้าของที่แท้จริงได้ ) พอถึงเวลาที่ต้องสูญเสียกลับยิ่งสร้างความทุกข์เป็นเท่าทวีคูณ

• ต้นไม้ในโรงแรม ต้นไม้ที่แห้งเหี่ยวยืนต้นตายจึงเปรียบเหมือนมีแต่ร่างกายแต่ไร้การมีชีวิตอยู่จริง เพราะขาดความเมตตาหล่อเลี้ยง แต่เมื่อความเมตตามาหล่อเลี้ยงภายในจิตใจ ทำให้การมีชีวิตอยู่อย่างสมบูรณ์ 

          เชื่อว่าถ้าอ่านมาถึงตรงนี้เราจะเข้าใจการปล่อยวางมากยิ่งขึ้น และถ้าใครที่ยังไม่ได้ดูก็อาจอยากลองเข้าไปดู หรือคนที่ได้ดูไปแล้วอาจยิ่งอยากเข้าไปดูอีกรอบเพื่อเก็บรายละเอียดของเรื่อง เพราะบอกได้เลยว่า ทุกตอนและแต่ละฉากของเรื่องเชื่อมโยงกันอย่างดีมาก อีกทั้งบทของตัวละครยังแฝงความหมายและซ่อนเนื้อหาที่เชื่อมโยงกันไว้อย่างแนบเนียน จึงไม่แปลกที่หลายคนก็ดูเรื่องนี้มากกว่าหนึ่งรอบ ผู้เขียนเองดูเรื่องนี้ไปมากกว่า 3 รอบแล้วค่ะ ถ้าใครดูแล้วอยากแชร์อะไรเพิ่มเติม หรืออยากพูดคุยกันอย่าลืมติดตาม Jojoe Mae นะคะ มีอีกหลายเรื่องราวที่อยากชวนคุยเลยค่ะ 

ขอบคุณภาพจาก TVN Official