ไลฟ์แฮ็ก

ทำอย่างไรให้มีเพื่อน?

คัดลอกลิงค์
คัดลอกลิงค์
แจ้งตรวจสอบ
ทำอย่างไรให้มีเพื่อน?

คุณเคยประสบกับเหตุการณ์ในชีวิตที่ต้องอยู่คนเดียว เดินคนเดียว ทานข้าวคนเดียว และเรื่องงานกลุ่มในโรงเรียนก็ไม่มีใครเอาไหมครับ? ใครที่เคยเจอกับเหตุการณ์นี้ในชีวิตบ่อยๆ หลายคนก็อาจจะบอกว่าชินแล้ว หรืออยู่คนเดียวสบายจะตาย แต่ลึกๆแล้วคุณก็อยากมีเพื่อนเขาบ้างใช่ไหมล่ะ?

สวัสดีครับ ผมมีเรื่องๆหนึ่งที่อยากจะแชร์ประสบการณ์กับการหาเพื่อนให้ได้รับฟังกัน ย้อนกลับไปช่วงสมัยประถม ผมก็เป็นคนหนึ่งที่ประสบเหตุการณ์ที่ไม่มีเพื่อนเลย ผมยังคงจำได้แม่นว่าครั้งหนึ่งคุณครูได้สั่งให้ทำงานกลุ่ม กลุ่มล่ะ 5 คน เพื่อนๆทุกคนในห้องสามารถหากลุ่มได้อย่างรวดเร็ว มีแต่ตัวผมนั้นที่ไม่มีกลุ่มเลย แม้ว่ายังมีกลุ่มๆนึงที่ยังมีสมาชิกไม่ครบไม่ครบก็ตาม ส่วนคุณครูนั้นถึงแม้เขาจะไปช่วยพูดกับเพื่อนๆ เขาก็ยังไม่อยากได้ผมเข้ากลุ่มอยู่ดี ทุกคนรู้ไหมครับมนุษย์ทุกคนอยากมีตัวตน อยากที่จะได้รับความสนใจจากผู้อื่น ถึงจะไม่อยากดังในระดับดารา หรือเน็ตไอดอล อย่างน้อยก็อยากได้รับความสนใจจากเพื่อนก็ยังดี หลังจากเหตุการณ์นี้ผมกลับบ้านไปผมก็ร้องไห้ทันที ความรู้สึกตอนนั้นเป็นอะไรแย่มากสำหรับเด็กประถมคนหนึ่ง

Advertisement

Advertisement

อย่าปล่อยผมไว้คนเดียวเลย

                                                                         รูปจากผู้วาด Facebook : bank bamesae

ถึงแม้ว่าเรานั้นจะไม่เป็นที่ต้องการของเพื่อนๆ แต่ชีวิตเรายังคงต้องดำเนินต่อไป ผมตั้งใจเรียนขึ้น ฝึกทำงานกลุ่มด้วยตัวคนเดียวแบบไม่ต้องพึ่งพาใคร จนผลการเรียนของผมนั้นดีขึ้นจนน่าตกใจ นั้นก็คือผลลัพธ์จากการตั้งใจเรียนของผม แต่ก็มีผลลัพธ์อย่างหนึ่งที่ได้มากจากการตั้งใจเรียน และผลการเรียนที่ดีขึ้นก็คือ “เพื่อน” ในขณะนั้นผมดีใจมากที่เป็นที่ต้องการของเพื่อนแล้ว เวลามีงานกลุ่มผมก็กลายเป็นที่ต้องการของเพื่อนเสมอ(จะใช้คำว่าแย่งกันเลยก็ได้) เหตุผลที่เพื่อนๆต้องการผมก็คงอธิบายได้ไม่อยาก ใช่ครับ เพราะผมทำงานเก่ง งานออกมาดี แถมงานกลุ่มผมก็สามารถแบกเพื่อนๆได้ด้วยตัวคนเดียว และทุกคนคงเดาได้แล้วใช่ไหมครับว่า จริงๆแล้วเขาไม่ได้ต้องการผม เขาต้องการ “ผลประโยชน์” ซึ่งก็น่าตกใจที่เด็กประถมก็คิดถึงเรื่องผลประโยชน์กันแล้ว แต่ก็นั่นแหละครับนี่คือธรรมชาติของคน

Advertisement

Advertisement

เพื่อน Vs ผลประโยชน์

                                                                         รูปจากผู้วาด Facebook : bank bamesae

การเรียนเก่ง ทำงานเก่งยังเป็นวิธีใช้หาเพื่อนของผมเรื่อยมาจนถึง ม.ต้น แต่ทว่า ม.ปลาย กลับใช้ไม่ได้แล้ว ม.ปลายเป็นอีกสังคมหนึ่งที่ปรับตัวเกี่ยวกับการเพื่อน ต้องหาวิธีใหม่ๆที่จะทำให้เรานั้นมีเพื่อน เพราะว่างานหรือการบ้าน เป็นสิ่งที่เพื่อนตอน ม.ปลายก็ไม่ได้ให้ความสำคัญมากนัก เพราะว่าเพื่อนๆส่วนใหญ่เป็นเด็กกิจกรรม และนั่นก็ทำให้ผมมีพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปเช่นกัน ผมนั้นได้ให้ความสำคัญกับการเรียนน้อยลงมาก จนผลการเรียนตกลง ส่วนพฤติกรรมที่ทำให้ผมหาเพื่อนได้ก็คือ การเข้าหาเพื่อนก่อน การชวนเพื่อนไปร้านข้าว หรือร้านอะไรก็ได้ที่เพื่อนของเราน่าจะชอบ ร่วมถึงชวนเพื่อนคุยในเรื่องที่เพื่อนสนใจ ซึ่งผู้ชายส่วนใหญ่ก็คงไม่พ้นคุยเรื่องเกม

พอผ่านช่วงมัธยมปลายมาได้ทำให้รู้ว่าเอาจริงๆแล้วเพื่อนก็ไม่ใช่ทุกอย่างอะไรขนาดนั้น สิ่งที่ทำให้ผมคิดได้แบบนี้ เพราะตอนนั้นผมมีเพื่อนเยอะมาก แทบจะเป็น ส.ส.ได้เลย แต่พอมีเพื่อนเยอะรู้จักคนเยอะ ปัญหาต่างๆก็จะตามมามากมาย เพราะถึงแม้ว่าจะมีเพื่อนเยอะแต่เราก็ไม่ได้สนิทกับทุกคน ไม่ได้รู้จักนิสัยใจคอทุกคน การซื้อใจกันทำเรื่องที่รู้ใจกันมันก็ยาก ทำให้มีปัญหากันบ้างในบางที ก็กลายเป็นว่า มีเพื่อนน้อยๆ แต่รู้ใจกันจริงๆมันเป็นสิ่งที่ดีกว่า

Advertisement

Advertisement

สรุปแล้ววิธีการที่ทำให้มีเพื่อนมี 2 วิธี

1. ทำตัวให้เป็นประโยชน์

2. เข้าหาเพื่อนก่อนชวนคุย ชวนทำกิจกรรมในสิ่งที่เพื่อนชอบ ตอนอยู่โรงเรียนก็พยายามเดินด้วยกัน เดินรอกัน อย่าไปเดินคนเดียว เพราะเดียวเพื่อนคิดว่าเราโกรธเขา

เพื่อน

                                                                         รูปจากผู้วาด Facebook : bank bamesae

คัดลอกลิงค์
คัดลอกลิงค์
แจ้งตรวจสอบ

ความคิดเห็น

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อทำการคอมเม้นต์