เทคนิคการจัดการความรู้สึกเมื่อสูญเสียคนที่รัก

การสูญเสียคนที่รัก ไม่ว่าจะเป็น สามี ภรรยา  พ่อ  แม่  เพื่อนสนิท หรือบุคคลในครอบครัว ล้วนแล้วแต่นำมาซึ่งความเจ็บปวดเศร้าโศกเสียใจให้กับผู้ประสบเหตุการณ์นั้น  การสูญเสียคนที่รักเป็นเรื่องที่คนเราทุกคนไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้  เป็นเรื่องธรรมดาที่ทุกคนต้องพบเจอ แต่ละคนอาจจะใช้เวลามากน้อยต่างกันในการที่จะทำใจให้ยอมรับและใช้ชีวิตอยู่ต่อไปได้อย่างเป็นปกติสุข   ความเศร้าโศกเสียใจจะมากน้อยก็แล้วแต่ระดับความสูญเสียนั้น ๆ     มีรุ่นพี่เล่าให้ฟังว่าช่วงสองปีแรกที่สูญเสียสามีไปว่า  “ในวันที่เศร้าก็ปล่อยให้เศร้า ร้องไห้ น้ำตาไหล ร้องจนปวด ทรมาณในอก ก็ปล่อยให้สุด พอสุดแล้ว เหมือนมันจะอิ่ม ๆ นาน ๆ มันถึงจะมาสักครั้ง แต่ละครั้งที่มันมา มันจะมีสติตามมาด้วยเสมอ ปลายปีที่สองก็จะมีบ้าง มีมาแบบปริ่ม ๆ ตา ไม่ทรมาณแล้ว”

โดยปกติแล้วเวลาจะเป็นยาที่ดีที่สุดในการเยียวยาจิตใจทำให้เราดีขึ้น แต่การที่เราจะข้ามผ่านความรู้สึกในช่วงเวลาอันเลวร้ายนี้เป็นเรื่องที่ยากลำบากเสียจริง ๆ วันนี้เราจึงมีวิธีในการรับมือกับความทุกข์ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต เพื่อที่เราจะได้ปรับตัวปรับใจ ก้าวผ่านช่วงเวลาอันแสนทรมาณนี้ไปด้วยกันค่ะ

เปิดใจรับสิ่งใหม่  : แฟนเก่าทิ้งไป หาแฟนใหม่ดีกว่า  ถ้าเจอไม่ดี ก็ไม่ต้องคบ รักตัวเองต่อไปค่ะ

ชื่นชมและให้อภัยตัวเอง : นอกจากจะรักตัวเองแล้ว เราต้องบอกตัวเองด้วยว่าที่ผ่านมาเราได้ทำดีที่สุดแล้ว บางทีนะคะ เราก็มานั่งคิดว่าตอนที่คนที่เรารักป่วยอยู่นั้น เราน่าจะรักษาแบบนั้นแบบนี้ รู้ยังงี้เราไม่ทำอย่างงี้หรอก ความจริงแล้ว เราไม่รู้เลยว่าผลการที่เราเลือกรักษาแบบนั้นมันจะเป็นบวกหรือลบ เราไม่ได้มีเวลาในการตัดสินใจนาน เราเลือกทางออกที่คิดว่าดีที่สุดให้กับคนที่เรารัก  และอย่าโทษตัวเอง คุณทำดีที่สุดและกล้าหาญที่สุดแล้วค่ะ

ทำกิจกรรม : ไม่ว่าจะเป็นกิจกรรมจิตอาสา หรือกิจกรรมกับเพื่อน กิจกรรมกับครอบครัว  หรือแม้กระทั่งการเดินทางท่องเที่ยว  ลองเขียนรายการที่เคยคิดว่าอยากทำแต่ยังไม่ได้ทำดูนะคะ อาจจะมีอีกหลายสิบเรื่องที่เรายังไม่ได้ทำ เราจะได้เริ่มลงมือทำ และเมื่อเวลาผ่านไป คุณจะพบว่าเรื่องที่อยากทำแล้วไม่ได้ทำนั้น คุณทำสำเร็จไปกี่เรื่องแล้ว

พบจิตแพทย์  : ถ้าทำหลายวิธีแล้วยังไม่สำเร็จ ไม่ต้องอายที่จะไปคุยกับแพทย์ แพทย์จะมีวิธีการในการรักษาเราเหมือนการรักษาโรคทั่วๆ ไป ไม่มีอะไรน่ากลัวเลยค่ะ

ชีวิตคนมันสั้นมาก ๆ จริง ๆ แล้ว ไม่ว่าเรา หรือเขา ไม่ใครคนใดคนนึงก็ต้องเป็นคนที่เดินจากไป ถ้าเรามองให้เห็นว่าความพลัดพรากนั้นเป็นเรื่องปกติที่มนุษย์ทุกคนต้องพบเจอ ทำใจยอมรับให้ได้เร็วเท่าไหร่ เราก็จะมีชีวิตเป็นปกติสุขได้เร็วเท่านั้น และขอเป็นกำลังใจให้กับทุกคนมีความเข้มแข็งกลับมาในเร็ววันค่ะ