อื่นๆ

เวลาแห่งความตาย

คัดลอกลิงค์
คัดลอกลิงค์
แจ้งตรวจสอบ
เวลาแห่งความตาย

                          

วันนี้เป็นวันแรกที่ผมได้เข้าไปอยู่ห้องพักของมหาวิทยาลัยเพื่อเตรียมตัวเข้าปฐมนิเทศในวันพรุ่งนี้ 

ทุกอย่างในห้องอยู่ในสภาพที่ดี อย่างกับไม่เคยมีใครเข้ามาใช้ มีผุ่นบ้างประปราย ปัดออกอีกนิดก็ใช้งานได้อย่างสะดวก แต่มีอย่างนึงที่ดูจะผิดปกติและขัดตาผมไปบ้าง ก็คงเป็นเตียงนอนที่มีตั้ง4เตียงจัดให้อยู่คนละมุมพร้อมตู้เสื้อผ้าและโต๊ะอ่านหนังสือขั่นไว้เพื่อความเป็นส่วนตัว ข้างนอกเป็นระเบียงเพื่อตากผ้าถัดออกมาเป็นห้องน้ำที่สำหรับใครก็คงบอกว่าเล็ก แต่ก็พอจะใช้งานได้   

                                    https://cdn.pixabay.com/photo/2016/05/13/19/14/bite-1390677_960_720.jpg                                                 https://cdn.pixabay.com/photo/2016/05/13/19/14/bite-1390677_960_720.jpg

15.00 น. ผมเดินลงบันไดไปชั้นล่างเพื่อสำรวจดูสิ่งต่างๆมีบ้างที่เดินสวนทางกับเฟรชชี่ปี1หลายสาขา แต่ก็ยังคงไม่ได้ทักทายหรือทำความรู้จักไปมากกว่าการยิ้ม แต่บางครั้งก็รู้สึกว่าการยิ้มนี้ เหมือนกลัวอะไรบางอย่างยังไงก็ไม่รู้

Advertisement

Advertisement

“ แต่เดี๋ยวนะนี่มันหอชายแต่ทำไมถึงมีผู้หญิงเดินตามหลังเขามาด้วยหล่ะ

                                     https://cdn.pixabay.com/photo/2014/10/04/21/54/lost-474124_960_720.jpg

                                      https://cdn.pixabay.com/photo/2014/10/04/21/54/lost-474124_960_720.jpg

พอเดินสำรวจไปได้ซักระยะนึงผมก็ไปสะดุดตากับอะไรบางอย่างเข้า

สระน้ำที่นี่น้ำใสเป็นสีเขียวมรกต  ผมนั่งลงริมสระพับขากางเกงขึ้นมาเหนือเข่า

นั่งหย่อนขาลงไปในน้ำ

 

15.30 น. ผ่านไปซักพักพอซึมซับบรรยากาศรอบ ๆท้องฟ้ากลับครึ้ม เมฆเคลื่อนเหมือนพายุจะเข้า น้ำในสระเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงและดำในที่สุดแต่ทุกอย่างคงไม่น่าตกใจเท่าคนอื่นหายไปไหนหมดหรือว่าจะไปหลบฝนที่อื่นกันนะ  ผมเดินเข้ามาในหอพักผ่านห้องอื่นมาเรื่อย ๆจนถึงห้องของผม 2203  เปิดประตูเข้าไปสิ่งแรกที่ยิ่งทำให้ตกใจเข้าไปใหญ่คงเป็นของที่ผมจัดไว้กับที่ แต่ตอนนี้เกลี่ยนกลาดเต็มพื้นไปหมดพร้อมกับกลิ่นฉุนๆเหมือนอะไรไหม้  นี่มันเกิดอะไรขึ้น ลมคงไม่ได้แรงขนาดที่จะพัดจนประตูระเบียงเปิดได้หรอกนะ  หลังจากตั้งสติได้ผมเริ่มเก็บของเข้าที่และได้แต่คิดว่ากลางดึกคงไม่มีอะไรแปลกๆเกิดขึ้นอีกนะ

Advertisement

Advertisement

                                    https://cdn.pixabay.com/photo/2015/08/30/16/03/background-914404_960_720.jpg

                                 https://cdn.pixabay.com/photo/2015/08/30/16/03/background-914404_960_720.jpg

02.00 น.อึดอัดหายใจไม่ออกเหมือนมีอะไรรัดไว้ เป็นสิ่งแรกที่รู้สึกได้หลังจากตื่น

ผมพยายามขยับตัวแต่ก็ไร้ประโยชน์มองไปยังมุมห้องที่มีเตียงจัดไว้ นั่นใคร ใครที่มองมาที่ผมการแต่งตัวก็ไม่เหมือนคนสมัยนี้ นุ่งโจงกระเบนไม่ใส่เสื้อมีผ้าพาดบ่า ข้างๆเป็นผู้หญิงนุ่งสไบหน้าตาสละสวยพอจ้องไปพักนึงหน้าก็เริ่มเปลี่ยน ผิวที่ขาวตอนนี้เริ่มดำไหม้ตาโบ๋ มือขูดขีดเตียงจนผ้ายับยู่ เนื้อตัวมีเลือดไหลออกมาทีละนิด  ผมที่สวยตอนนี้เริ่มยาวปกหน้าจนถึงพื้น ห้องเต็มไปด้วยรอยเท้าและสีแดงจากเลือด เขาเดินวนเวียนอยู่อย่างนั้นและเริ่มเดินเข้ามาใกล้ๆ เรื่อย ๆ และ....

Advertisement

Advertisement

“เราฝันอะไรเนี่ย”

ผมเหลือบไปมองนาฬิกาที่หัวเตียง 01.55 น. พร้อมกับมีเสียงเดินเข้ามาใกล้ ผมได้แต่ภาวนาในใจว่าอีก5นาทีนี้คงไม่ใช่เรื่องที่จะเกิดขึ้นจริงเหมือนในฝัน   แต่คงช้าไปตอนนี้เหมือนมีอะไรเย็นๆแทงผ่านเข้ามาในหัวใจผมแล้ว

                            https://cdn.pixabay.com/photo/2014/04/05/11/29/people-315910_960_720.jpg

                                                  https://cdn.pixabay.com/photo/2014/04/05/11/29/people-315910_960_720.jpg

คัดลอกลิงค์
คัดลอกลิงค์
แจ้งตรวจสอบ
smilellight
smilellight
อ่านบทความอื่นจาก smilellight

เรื่องสั้น​ สุขภาพ​ ข่าว​บันเทิง

ดูโปรไฟล์

ความคิดเห็น

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อทำการคอมเม้นต์