อื่นๆ

มึงลบหลู่กู!

คัดลอกลิงค์
คัดลอกลิงค์
แจ้งตรวจสอบ
มึงลบหลู่กู!

          เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้ เป็นเรื่องที่ฉันเจอมากับตัวเอง เรียกได้ว่า...เส้นชีวิตของฉัน มันอยู่ระหว่างความเป็นความตายเลยทีเดียว เป็นเหตุการณ์ที่ตัวฉันเอง ไม่มีวันลืมไปตลอดกาล

 

         โรงเรียนแห่งหนึ่ง เป็นโรงเรียนสอนนาฎศิลป์ ฉันชื่อนิดาเป็นนักเรียนของโรงเรียนสอนนาฎศิลป์แห่งนี้ มีเพื่อนสนิทอยู่ด้วยกันสองคน ปิ่นกับแก้ว ปิ่นจะเป็นคนที่ค่อนข้างหัวดื้อ หัวแข็ง กล้าไปซะทุกเรื่อง ส่วนแก้ว จะเป็นคนที่เรียบร้อย เก่งในเรื่องการรำไปหมด อยู่มาวันหนึ่ง พวกเราทั้งสามคนไปนั่งกินข้าวอยู่ใต้ต้นไม้ จะเป็นโต๊ะหินอ่อน มีคนมานั่งกินข้าวกันอยู่เยอะ

 

"มึง กูมีเรื่องจะเล่าให้ฟัง" เสียงโต๊ะข้างๆ คุยกันดังจนพวกเราสามคนได้ยินกันหมด 

 

         กูไปฟังจากพวกรุ่นพี่มา เรื่องมันมีอยู่ว่า...."เมื่อก่อนจะมีรุ่นพี่ที่เป็นคนสอนนาฎศิลป์ แล้วรำเก่งมากๆ มีวันนึง พี่เขาต้องรำแสดงเป็นตัวนาง แต่ดันมาตายก่อน เพราะโดนฆ่าข่มขืนในห้องซ้อมรำที่ปิดตายอยู่ชั้นสามของตัวโรงเรียน เออๆ แล้วเขาบอกอีกนะว่าถ้าอยากขอพร ไปเดินวนรอบตึกสามรอบ แล้วค่อยขึ้นไปที่ชั้นสาม ยืนอยู่ข้างหน้าห้องที่ปิดตาย แล้วตะโกนเรียกชื่อว่า วรุณี สามรอบ แล้วขอพรแล้วจะสมหวัง แต่มึงต้องมาแก้บน คือรำแสดงเป็นตัวนางตอนเวลาเที่ยงคืน แล้วต้องรำให้จบ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม"

Advertisement

Advertisement

 

"ไร้สาระว่ะ" 

"ปิ่น มึงเป็นไร"

"ก็แค่เรื่องเล่า ที่ปิดไม่ใช่ว่าปรับปรุงหรอวะ"

"มึงก็อย่าไปลบหลู่เขาดิ"

 

"แน่จริงก็มาเลย กูไม่กลัว!" ปิ่นมันก็กล้าไปซะทุกเรื่อง จนฉันกับแก้ว ยังห้ามมันไม่อยู่ ไอ้นี่มันไม่เคยกลัวอะไรเลย พอหลังจากที่เรากินข้าวกันเสร็จ เลยจะขึ้นไปซ้อมรำ ก่อนขึ้นมา ปิ่นมันก็ดูร่าเริงไม่มีอะไรผิดปกติ พอเข้าห้องเตรียมซ้อมรำ จู่ๆก็มีเพลงไทยดังขึ้นมาจากห้องข้างๆที่ปิดตาย คนในห้องรวมถึงอาจารย์ที่ยืนเตรียมเปิด ก็พากันงงไปใหญ่ ว่าใครเปิดเพลง... อยู่ดีๆ ปิ่นมันก็ลุกขึ้นมา รำท่าของตัวนาง ครูที่สอนยืนนิ่งช็อค ฉันกับแก้วก็เข้าไปสะกิดตัวปิ่น พยายามเรียกสติมัน แต่มันก็ไม่ยอมหยุดรำ

Advertisement

Advertisement

 

"มึงลบหลู่กู!!!!" ปิ่นพูดด้วยน้ำเสียงที่โกรธมากๆ พร้อมกับหักข้อมือ จนปิ่นต้องกรี๊ดออกมาด้วยความเจ็บปวด จนแก้วบอกว่า ปิ่นน่าจะโดนผีเข้า แก้วเลยถอดพระเอาใส่คอปิ่น ปิ่นร้องออกมาจนสลบ ครูต้องรีบพาปิ่นไปโรงพยาบาลหมอสั่งให้ปิ่นหยุดลาเรียนไป 1 อาทิตย์เต็ม ฉันงงกับเหตุการณ์ที่เกิด พอนั่งคิดจนไปปรึกษาครู ครูบอกว่าคงเป็นเพราะปิ่นมันลบหลู่เขา เขาเลยไม่พอใจ ต้องมารำขอขมา เขาหน้าห้องปิดตาย หลังจากที่ปรึกษากับครูเสร็จ ฉันกับแก้วเลยพากันเดินไปหน้าห้องปิดตาย ยกมือขอขมาลาโทษแทนปิ่น รอจนปิ่นข้อมือจะดีขึ้นจะมาช่วยปิ่นรำขอขมา หลังจากที่ปิ่นหาย พวกเราทั้งสามคน เลยมารำขมาอยู่หน้าห้องปิดตาย ตอนที่พวกเรารำกันอยู่...สายตาของฉันก็สะดุดเห็นผู้หญิงใส่ชุดนางรำ รำอยู่ในห้องปิดตายผ่านบานกระจกพร้อมกับเสียงเพลงไทยดังขึ้นเรื่อยๆ เราสามคนทนรำจนจบ ต่อจากนั้นมา...ปิ่นก็ไม่กล้าที่จะลบหลู่อะไรอีกเลย 

Advertisement

Advertisement


ขอขอบคุณภาพจาก : นางรำ

คัดลอกลิงค์
คัดลอกลิงค์
แจ้งตรวจสอบ
CaT_GG
CaT_GG
อ่านบทความอื่นจาก CaT_GG

นักเขียนใหม่จ้า ฝากติดตามด้วยนะคะ

ดูโปรไฟล์

ความคิดเห็น

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อทำการคอมเม้นต์