บางความสัมพันธ์ จบลงเพราะเราโตขึ้น

การเติบโต
ไม่ใช่การกลายเป็นคนที่เก่งขึ้นอย่างเดียว
แต่คือการกลายเป็นคนที่ “รับรู้อะไรบางอย่างได้ชัดขึ้น”

ชัดขึ้นว่า
เรารู้สึกยังไงจริง ๆ
ชัดขึ้นว่า
อะไรทำให้ใจเราหนัก
และอะไรที่เราฝืนอยู่มาตลอดโดยไม่รู้ตัว

เมื่อก่อน
เราอาจอยู่ในความสัมพันธ์หนึ่งได้
เพราะเรายอม
เพราะเราเข้าใจ
เพราะเราบอกตัวเองว่า “ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวก็ดีขึ้น”

แต่เมื่อเราโตขึ้น
เราเริ่มรู้ว่า
ไม่ใช่ทุกอย่างที่เราทนได้
คือสิ่งที่เราควรทน

บางความสัมพันธ์
ไม่ได้เลวร้ายพอจะทำให้เราเดินหนี
แต่มันก็ไม่ดีพอจะทำให้ใจเราอยากอยู่ต่อ

และนั่นแหละ
คือความยากที่สุด

เพราะมันไม่มีเหตุผลชัดเจน
ไม่มีเรื่องใหญ่ให้ชี้นิ้ว
ไม่มีใครผิดแบบชัด ๆ

มีแค่ความรู้สึกเงียบ ๆ
ที่บอกว่า
“เรากำลังฝืนตัวเองอยู่”

การโตขึ้น
ทำให้เราไม่สามารถโกหกความรู้สึกตัวเองได้นานเหมือนเดิม

เรารู้ว่า
การถูกมองข้ามบ่อย ๆ
ไม่ใช่เรื่องเล็ก
การต้องอธิบายตัวเองซ้ำ ๆ
ไม่ใช่เรื่องปกติ
และการอยู่ในความสัมพันธ์ที่ทำให้เรารู้สึกเล็กลง
ไม่ใช่สิ่งที่ความรักควรทำ