อื่นๆ
ผีแม่ชี
เมื่อสองปีที่แล้วข้าพเจ้าเดินทางไปบวชชีพราหมณ์ ที่วัดถ้ำแห่งหนึ่ง จังหวัดพัทลุง สถานที่แห่งนี้มีความสงบร่มเย็น เหมาะแก่การปฏิบัติวิปัสนากรรมฐาน ตามแนวทางของพระพุทธศาสนา ใครได้เข้ามาในสถานที่แห่งนี้จะสำผัสได้ถึงความร่มรื่น สงบ อากาศเย็นสบาย เพราะวัดนี้ตั้งอยู่บนยอดเขาพับผ้า เส้นทางระหว่างจังหวัดตรังไปพัทลุง
...หลังจากลงทะเบียนสมัครบวชชีพราหมณ์เสร็จแล้วข้าพเจ้าก็เข้าติดต่อเจ้าหน้าที่ประจำที่พัก ที่พักเป็นที่พักหญิงล้วนแยกกับอุบาสกชายอย่างชัดเจน ภายในห้องพักลักษณะเป็นห้องโล่งๆ ผู้เข้าบวชต้องปู่เสื่อนอนเรียงกันมีราวแขวนผ้ากั้นกลาง ผู้เข้าบวชจะนอนได้สองฝั่ง แม่ชีชี้ไปยังที่ว่าง ให้ปูเสื่อและวางของใช้ส่วนตัวได้เลย ข้าพเจ้าเลือกที่ว่างที่ไม่ติดกับใคร ยังเหลือพื้นที่ว่างสำหรับนอนได้อีก 2 คน สองสามคืนแรกสถานการณ์ในห้องพักทุกอย่างปรกติ
Advertisement
Advertisement
...เข้าคืนที่สี่หลังจากสวดมนต์ทำวัตรเย็นเสร็จแล้ว ข้าพเจ้ากลับมายังที่นอนด้วยความอ่อนเพลีย และรู้สึกง่วงจนแทบจะลืมตาไม่ขึ้น ไฟในห้องถูกปิดหมดแล้ว ข้าพเจ้าทิ้งตัวลงนอนเคลิ้มๆ ใกล้จะหลับแต่กลับต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมา เพราะมีผู้หญิงคนหนึ่งผมเกรียนใส่ชุดขาว มองเห็นหน้าตาไม่ชัดนักเพราะไฟในห้องปิดแล้วแต่มีแสงไฟจากด้านนอกประกอบกับชุดขาวที่เขาใส่จึงทำให้พอมองเห็น เขาเดินมาตรงที่นอนของข้าพเจ้า แล้วนั่งลงข้างๆ ข้าพเจ้าถามตามมารยาทว่า ไหนหมอน ไหนผ้าห่มทำไมไม่เอามา เขาไม่ตอบ เอาแต่นั่งอยู่แบบนั้น ข้าพเจ้านึกใจว่าเขาคงมาผิดห้อง เลยถามดูอีกครั้ง ว่ามาผิดห้องหรือเปล่านึกดูดีๆ สิ เงียบ! ไม่มีเสียงตอบอะไร ขณะนั้นข้าพเจ้ารู้สึกง่วงมากเลยคิดจะรีบนอนเพราะต้องตื่นสวดมนต์ทำวัตรอีกตอนตี3 แต่พอจะนอนเข้าจริงๆ ใจก็คิดระแวง เลยตัดสินใจลุกขึ้นมาถามเขาอีกครั้งว่ามาผิดห้องหรือเปล่า เขาไม่ตอบอะไรเอาแต่นั่งนิ่งๆ ข้าพเจ้าจึงลุกขึ้นพร้อมกับทิ้งคำพูดไว้ว่า งั้นพี่นอนเลย เราจะไปนอนที่อื่น ข้าพเจ้าหอบผ้าห่มกับหมอนเดินออกจากห้องด้วยความหัวเสีย คนอะไรพูดอะไรด้วยก็ไม่ตอบ
Advertisement
Advertisement
...ข้าพเจ้าเดินออกมาเจอแม่ชีที่เป็นเจ้าหน้าที่ดูแลห้องพัก แม่ชีถามข้าพเจ้าว่าลูกจะไปไหน หอบหมอนหอบผ้าห่มออกมาทำไม ข้าพเจ้าจึงเล่าเรื่องเขาคนนั้นให้แม่ชีฟัง แม่ชีบอกให้ข้าพเจ้านำทางไปยังที่นอนของข้าพเจ้า เพื่อจะถามว่าเขานอนห้องไหนกันแน่ ข้าพเจ้ารีบนำทางพาแม่ชีเดินไปจนถึงที่นอน พอไปถึงข้าพเจ้าถึงกับตัวสั่น เมื่อพบว่าเขาคนนั้นได้หายไปแล้ว หายไปไหน ไปนอนตรงไหน ถ้าจะว่าออกทางประตูก็คงไม่ใช่เพราะเรายืนอยู่หน้าประตูห้อง
...แม่ชีได้แต่ปลอบใจว่าไม่เป็นไรนะลูก เขาคงมาผิดที่ ลูกนอนเถอะดึกแล้ว ข้าพเจ้าทิ้งตัวลงนอนด้วยความงง ปนกับความง่วง และความกลัว
...หลังจากคืนนั้นข้าพเจ้ารู้มาว่าเคยมีแม่ชีผูกคอตาย ในห้องที่ข้าพเจ้าเข้าพัก ข้าพเจ้าถึงกับขนลุกซู่ และไม่รู้จะบอกความรู้สึกขณะนั้นยังไง
ความคิดเห็น
