เราไม่จำเป็นต้องเกลียดตัวเอง เพื่อจะพัฒนา

และเราจะไม่มีวันหยุด
ไม่มีวันพอ
ไม่มีวันรู้สึกว่าตัวเองมีค่าในแบบที่เป็น

แต่การพัฒนา
ไม่จำเป็นต้องมาจากการทำร้ายใจ

เราสามารถเติบโต
จากการยอมรับว่า
วันนี้เราเหนื่อย
วันนี้เราไม่เก่ง
วันนี้เราไปได้เท่านี้จริง ๆ

ไม่ใช่การปล่อยปละ แต่คือการตั้งหลัก

เพราะคนที่เข้าใจตัวเอง
จะรู้ว่า
ต้องเร่งตอนไหน
และต้องพักตอนไหน

การพูดกับตัวเองว่า
“ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวค่อยไปต่อ”
ไม่ใช่ความอ่อนแอ
แต่มันคือการดูแลแรงใจ
ให้พอเดินต่อในระยะยาว

เราไม่จำเป็นต้องเกลียดตัวเอง
เพื่อจะดีขึ้น
ไม่จำเป็นต้องเจ็บ
เพื่อจะเก่ง
และไม่จำเป็นต้องพัง
เพื่อจะโต

บางที
การพัฒนาที่แท้จริง
อาจเริ่มจากวันที่เราเลิกถามว่า
“เรายังขาดอะไร”
แล้วหันมาถามว่า
“เราต้องการอะไร เพื่อจะไม่เจ็บแบบเดิมอีก”

และนั่นคือการเติบโต ที่ไม่แลกด้วยการเกลียดตัวเอง

ขอบคุณภาพประกอบจาก : pixabay
ภาพปก   โดย summerstock จาก pixabay
ภาพที่ 1   จาก pixabay
ภาพที่ 2  โดย panajiotis จาก pixabay
ภาพที่ 3  โดย Phuongnam82 จาก pixabay
ภาพที่ 4  โดย chentusoul จาก pixabay