อื่นๆ
เราไม่จำเป็นต้องเกลียดตัวเอง เพื่อจะพัฒนา
เราถูกสอนให้เชื่อว่า
ถ้าไม่กดดันตัวเอง
เราจะไม่ไปไหน
ถ้าไม่ด่าตัวเองแรงพอ
เราจะไม่ขยัน
ถ้าไม่รู้สึกผิด
เราจะไม่เปลี่ยนแปลง
เราเลยเติบโตมากับเสียงในหัว
ที่ไม่เคยอ่อนโยนกับเราเลย
เสียงที่บอกว่า
“แค่นี้ยังไม่ดีพอ”
“คนอื่นเขาไปไกลแล้ว”
“ต้องเก่งกว่านี้สิ ถึงจะมีค่า”
และเราคิดว่า
เสียงนี้คือแรงผลัก
แต่ในความเป็นจริง
มันคือเสียงที่ทำให้เรา
ไม่เคยพักได้อย่างสบายใจ
ไม่เคยภูมิใจในตัวเองจริง ๆ
และไม่เคยรู้สึกว่า “เราดีพอแล้วในวันนี้”
การเกลียดตัวเอง
อาจทำให้เราลุกขึ้นมาทำอะไรบางอย่าง
แต่ไม่เคยทำให้เรามีความสุขกับการเติบโต
เราจะเก่งขึ้น
แต่เหนื่อยขึ้น
ไปไกลขึ้น
แต่รู้สึกว่างเปล่ามากขึ้น
เพราะการพัฒนา
ที่เริ่มจากความรังเกียจตัวเอง
จะไม่มีวันพาเราไปถึงจุดที่รู้สึกพอใจ
เมื่อไหร่ก็ตาม
ที่เราบรรลุเป้าหมายหนึ่ง
เสียงในหัวจะบอกว่า
“ยังไม่พอ ต้องมากกว่านี้”
Advertisement
Advertisement
และเราจะไม่มีวันหยุด
ไม่มีวันพอ
ไม่มีวันรู้สึกว่าตัวเองมีค่าในแบบที่เป็น
แต่การพัฒนา
ไม่จำเป็นต้องมาจากการทำร้ายใจ
เราสามารถเติบโต
จากการยอมรับว่า
วันนี้เราเหนื่อย
วันนี้เราไม่เก่ง
วันนี้เราไปได้เท่านี้จริง ๆ
ไม่ใช่การปล่อยปละ แต่คือการตั้งหลัก
เพราะคนที่เข้าใจตัวเอง
จะรู้ว่า
ต้องเร่งตอนไหน
และต้องพักตอนไหน
การพูดกับตัวเองว่า
“ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวค่อยไปต่อ”
ไม่ใช่ความอ่อนแอ
แต่มันคือการดูแลแรงใจ
ให้พอเดินต่อในระยะยาว
เราไม่จำเป็นต้องเกลียดตัวเอง
เพื่อจะดีขึ้น
ไม่จำเป็นต้องเจ็บ
เพื่อจะเก่ง
และไม่จำเป็นต้องพัง
เพื่อจะโต
บางที
การพัฒนาที่แท้จริง
อาจเริ่มจากวันที่เราเลิกถามว่า
“เรายังขาดอะไร”
แล้วหันมาถามว่า
“เราต้องการอะไร เพื่อจะไม่เจ็บแบบเดิมอีก”
และนั่นคือการเติบโต ที่ไม่แลกด้วยการเกลียดตัวเอง
ขอบคุณภาพประกอบจาก : pixabay
ภาพปก โดย summerstock จาก pixabay
ภาพที่ 1 จาก pixabay
ภาพที่ 2 โดย panajiotis จาก pixabay
ภาพที่ 3 โดย Phuongnam82 จาก pixabay
ภาพที่ 4 โดย chentusoul จาก pixabay
Advertisement
Advertisement
ความคิดเห็น
