อื่นๆ
ประเพณีรับน้องขึ้นดอย ที่สุดของความประทับใจ

บันทึกด้วยหัวใจ ประเพณีรับน้องขึ้นดอย
30 ปีก่อน เคยได้จูงมือเพื่อน ๆ เดินจากมหาวิทยาลัยเชิงดอย ขึ้นดอยสุเทพพร้อมกับคณะ ตามประเพณี "รับน้องขึ้นดอย" ที่เป็นเอกลักษณ์ของบรรดานักศึกษา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จำได้ว่า ประสบการณ์ครั้งนั้น ทำให้รู้จักทั้งรุ่นพี่ และ เพื่อนที่เป็น Freshy ด้วยกันมากขึ้น หลายคนยังมีเรื่องขำ ๆ ฮา ๆ เก็บมาเล่าให้ลูกหลานฟังจนถึงทุกวันนี้
ปีนี้ ถือว่ารุ่นของเราจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งนี้มา 30 ปีพอดิบพอดี หลังจากที่พวกเรายกย้ายกันไปตามล่าหาฝันของตัวเอง และมีโอกาสพบเจอกันน้อยมาก ๆ การรับน้องขึ้นดอยในปีนี้ ทุกคนจึงพยายามสละภารกิจแล้วมุ่งมั่นเดินหน้ามารวมตัวกัน โดยให้สัญญาต่อกันและกันว่า พวกเรา จะจูงมือเกี่ยวก้อย ขึ้นดอยด้วยกันอีกครั้ง
ด้วยอายุ และสภาพร่างกายที่ไม่เหมือนเดิม ทำให้พวกเราต้องฟิตซ้อมร่างกายหลายเดือน บางคนลงทุนลงแรงไปหัดเดินขึ้นเนิน เพื่อให้สภาพข้อเข่าคุ้นชินกับการไต่ระดับความสูงยามขึ้นดอย และอีกไม่น้อยตั้งเป้าหมายเดินให้ได้ 10,000 ก้าวต่อวัน ทุกคนตื่นเต้นและมีความสุขไปกับการเตรียมความพร้อมให้ร่างกายรับภารกิจใหญ่ที่จะมาถึงในเดือนกันยายน
Advertisement
Advertisement
เมื่อถึงกำหนดวันรับน้องขึ้นดอย เรานัดเจอกันแต่เช้าที่จุดนัดหมายเดิมเมื่อครั้งเราเป็นน้องใหม่ของม.เชิงดอยแห่งนี้ เราถ่ายรูปด้วยกันอย่างสนุกสนาน พูดคุยในภาษาเดิม ๆ สไตล์เดิม ๆ ร่วมกัน"บูม" คณะ ก่อนส่งน้อง ๆ เดินขึ้นดอยตามประเพณี จากนั้น พวกเราก็เดินพูดคุยกันไปเรื่อยๆ จากหน้ารั้วมช. แวะไหว้พระครูบาศรีวิชัย ก่อนจะตะลุยเดินตามถนนคดเคี้ยวเพื่อขึ้นไปยังพระธาตุดอยสุเทพ ระยะทางที่ยังคงเท่าเดิม สิ่งรอบข้างเปลี่ยนไปไม่มากนัก แต่ความรู้สึกในการเดินขึ้นดอยวันนี้เปลี่ยนไปมากมาย

ภาพโดยผู้เขียน
จากที่เคยต้องเดินขึ้นดอยแบบไม่ค่อยเต็มใจในช่วงเป็นน้องใหม่ แต่วันนี้เราเอง ได้ดิ้นรนกลับมาเดินขึ้นดอยเดิม ด้วยใจที่สุขล้นอย่างบอกไม่ถูกเฝ้าแต่พร่ำบอกน้อง ๆ Freshy ที่เดินขึ้นดอยในวันนั้น ว่าให้อดทน พยายามเดินให้ถึงที่หมาย รวมถึงอีกหลากหลายเรื่องราว ที่อยากพรั่งพรูออกมา เพียงเพื่อให้น้องใหม่ของรั้วมหาวิทยาลัยแห่งนี้ภูมิใจกับประเพณีที่ดีงามของที่นี่ ที่หลอมรวมความผูกพันของรุ่นพี่รุ่นน้องเอาไว้อย่างเหนียวแน่น 

Advertisement
Advertisement
ภาพโดยผู้เขียน
ช่วงเวลาที่ดีงามที่สุดคือการได้แลกเปลี่ยนแง่มุมการใช้ชีวิตกับเพื่อนในระหว่างการเดินขึ้นดอย ได้หัวเราะเต็มที่แบบไม่ต้องอายใคร ได้แกล้งและหยอกล้อ ได้กินไอติมข้างทาง เหมือนกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง เป็นช่วงเวลาที่มีค่า และเกิดขึ้นไม่ง่ายนัก ในช่วงที่ทุกคนอยู่ในวัยทำงาน และมีหัวโขนของตัวเอง

ภาพโดยผู้เขียน
เมื่อภารกิจการเดินขึ้นดอยจบลง เราสัญญาต่อกันว่าจะมาร่วมประเพณีนี้อีก ในช่วงเวลาที่พวกเรายังเดินกันไหว เราจะมาร่วมเก็บเกี่ยวประสบการณ์ที่ซึ้งตรึงใจ กับการรับน้องขึ้นดอย ประเพณีที่ดีงาม สำหรับลูกช้าง มช. อย่างพวกเรา
ความคิดเห็น






