คัดลอกลิงค์

อื่นๆ

วิญญานในห้องพิมพ์ดีด

กาเหว่า
กาเหว่า
|2 min read
อ่านบทความอื่นจาก กาเหว่า
แจ้งตรวจสอบ
วิญญานในห้องพิมพ์ดีด

https://pixabay.com/photos/typewriter-mechanical-retro-vintage-407695/       

       เรื่องนี้เกิดขึ้นตอนที่ผมยังเรียนอยู่ ม.ต้น โรงเรียนแห่งหนึ่ง ในอำเภอหาดใหญ่ ที่โรงเรียนจะมีห้องพิพพ์ดีด ซึ่งเป็นห้องที่กล่าวขานกันรุ่นต่อรุ่น ว่ามีวิญญานของรุ่นพี่ที่ยังคงวนเวียนไม่ไปไหน จะยังคงปรากฎให้น้องๆเห็นเสมอ

       เรื่องมีอยู่ว่า ช่วงนั้นเป็นช่วงที่โรงเรียนเตรียมจัดการแข่งขันกีฬาสี จึงต้องมีการซ้อมกีฬา ซ้อมเชียร์ ผมจะเป็นอะไรไม่ได้เลยนอกจากกองเชียร์ ซ้อมตั้งแต่เลิกเรียน จนใกล้ค่ำของทุกวัน วันที่เกิดเรื่อง ก็เหมือนทุกๆวัน แต่ที่เพิ่มเติมคือ ผมลืมส่งงานอาจารย์ หากไม่ส่งวันนั้น ผมจะต้องโดนอาจารย์หักคะแนน หลังจากซ้อมเชียร์เสร็จ จึงชวนเพื่อนสนิทกันคือ บอลกับเบิร์ด ไปเป็นเพื่อน เพราะเป็นเวลาโพล้เพล้ ประกอบกับห้องพักอาจารย์ อยู่ชั้น 4 ห้องพิมพ์ดีด อยู่ชั้น 3 ต้องขึ้นบันไดผ่าน 

Advertisement

Advertisement

https://pixabay.com/photos/black-and-white-window-girl-light-1678414/

       ผมกับเพื่อนจึงรีบขึ้นไป จนมาถึงชั้น 3 ตรงที่พักระหว่างชั้น 3 กับชั้น 4 ไอบอลก็บอกให้เราหยุดแล้วฟัง ที่ได้ยินคือ เสียง แต๊ก แต๊กๆๆๆๆ ครืด แต๊ก แต๊กๆๆๆๆๆ ครืด นี่มันเสียงพิมพ์ดีด และเสียงที่พิมพ์ก็บ่งบอกได้ว่า คนที่พิมพ์เป็นคนพิมพ์เร็วมาก และเป็นคนที่ปัดแคร่พิมพ์ดีดแรงมาก ตอนที่ได้ยินก็ยังไม่คิดอะไร เพราะคิดว่า อาจารย์คงยังใช้พิมพ์ข้อสอบอยู่ จึงรีบขึ้นไปส่งงาน พอส่งเสร็จเราก็คุยกัน ไอเบิร์ดเพื่อนตัวแสบ มันก็พูดว่า พวกมึงเคยได้ยินเรื่องรุ่นพี่ห้องพิมพ์ดีดมั้ย ผมน่ะเคยได้ยิน แต่ไอบอลไม่รู้มันอยู่ส่วนไหนของโลก มันบอกว่าไม่เคยรู้ให้เล่าให้ฟัง ผมเลยเล่าให้มันฟังว่า มีรุ่นพี่ของเรา อดีตเคยได้รับเลือก เป็นตัวแทนโรงเรียนไปแข่งทักษะวิชาการด้านพิมพ์ดีด แต่ยังไม่ทันได้แข่งแกดันมาเสียชีวิตรถชนตายที่หน้าโรงเรียนเสียก่อน แกเป็นคนที่พิมพ์ดีดเร็วมาก แต่นิสัยของแกเป็นคนที่ปัดแคร่พิมพ์ดีดแรงมาก พอผมพูดจบ ไอบอลมันก็พูดว่า เมื่อกี้ตอนได้ยินเสียงคนพิมพ์ดีด เสียงปัดแคร่ก็ดังมากนะ พอนึกได้ ขนหัวลุกกันเลยครับ คว้ากระเป๋าได้รีบวิ่งกันลงมา เชื่อมั้ยครับแค่ทางลงจากชั้น 4 มาชั้น 3 นี่มันดูไกลมาก บรรยากาศ โคตรวังเวง ประกอบกับไฟทางเดินก็ปิดหมด มีแต่แสงโพล้เพล้ เรามาถึงชั้น 3 ได้มองไปสุดทางเดินปีกซ้าย ซึ่งเป็นห้องพิมพ์ดีด ไม่มีไฟเปิด ในห้องก็ไม่เปิด แต่ได้ยินเสียงพิมพ์ดีดดังแว่วๆ ตามมา แต๊กๆๆๆ ครืด แต๊กๆๆๆ ครืด แว่วมา พอมาถึงชั้นล่างเจอลุงภารโรง จึงเล่าให้แกฟัง แกว่าได้ยินแทบทุกวัน ยิ่งวันพระจะได้ยินเสียงฮัมเพลงไปด้วย แกว่ารุ่นพี่คนนี้คงยังไปไหนไม่ได้เพราะ แกยังมีภารกิจที่ต้องทำให้เสร็จ คือการแข่งพิมพ์ดีด 

Advertisement

Advertisement

       เราได้ยินดังนั้น ทั้งสงสารทั้งกลัว จึงได้ไปทำบุญอุทิศบุญกุศลให้รุ่นพี่คนนี้ และหวังว่า พี่แกจะหมดห่วงและไปอยู่ภพภูมิที่ดีกว่านี้นะครับ

 

ความคิดเห็น

Advertisement

Advertisement

Advertisement

บทความล่าสุด